LAPAROSKOPOWE WYŁUSZCZANIE/USUWANIE GUZÓW PRZYDATKÓW

JAK TO ROBIMY- OBEJRZYJ FILMY

Guzy przydatków są to patologiczne zmiany, które tworzą się na narządach i tkankach łącznych wokół macicy. Guzy przydatków są najczęściej niezłośliwe (łagodne).

Guzy przydatków występują w:

• jajnikach,
• jajowodach,
• tkance łącznej wokół jajników lub jajowodów.

Rozpoznanie guzów przydatków wymaga dokładnego badania fizykalnego, badań obrazowych, a czasem zabiegu chirurgicznego. Leczenie guzów przydatków zależy od konkretnej lokalizacji i typów zaangażowanych komórek.

Do zmian chorobowych w obrębie przydatków zaliczamy:

• torbiel jajnika,
• guz jajnika,
• torbiel okołojajowodową,
• wodniaka jajowodu.

Rekomendowaną metodą usuwania guzów jajnika jest laparoskopia. Podczas diagnostyki przedoperacyjnej należy jednak wykluczyć  torbiel czynnościową, poprzez kliniczną i ultrasonograficzną analizę badań, zgodnie z przyjętym algorytmem. Przy zmianach czynnościowych najczęściej wystarcza leczenie farmakologiczne.

Usunięcie zmian o nieczynnościowym charakterze jest konieczne, gdyż tego typu zmiany:

• mogą rosnąć i dawać dolegliwości bólowe,
• poprzez stały wzrost mogą doprowadzić do zniszczenia zdrowej, otaczającej zmianę, części jajnika,
• w zmianach początkowo łagodnych wraz z upływem czasu mogą powstać komórki nowotworowe.

Metodę laparoskopową stosuje się w przypadkach torbieli lub guzów niepodejrzanych o proces złośliwy.

Operacja usunięcia guza lub torbieli jajnika polega na wyłuszczeniu zmiany, jednocześnie zachowując maksymalną ilość zdrowej części jajnika, aby zachować jego funkcję hormonalną. Jest to szczególnie istotne dla pacjentek starających się o potomstwo. W przypadku guza, który w znacznej mierze nacieka strukturę jajnika, następuje usunięcie całego guza wraz z jajnikiem i jajowodem. Pobrany materiał tkankowy wysyłany jest do badania histopatologicznego ( podczas operacji – tzw. badanie śródoperacyjne) w celu ostatecznego rozpoznania rodzaju guza i zaplanowania dalszego postępowania.

Usuwane zmiany można ewakuować na zewnątrz jamy brzusznej w specjalnym worku – endobagu, który ma za zadanie zapobiec ewentualnemu rozsiewowi guza (w przypadku zmian wcześniej niepodejrzanych o cechy nowotworu złośliwego).

Korzyści:

• metoda laparoskopowa (dobry efekt kosmetyczny, szybszy powrót do aktywności fizycznej i zawodowej, mniejsze ryzyko zakażenia rany pooperacyjnej oraz powstawania zrostów pooperacyjnych, mniejsze dolegliwości bólowe)

Zagrożenia:

• ryzyko pęknięcia zmiany w obrębie jamy brzusznej
• nadmierna koagulacja po usunięciu zmiany, celem opanowania krwawienia, może uszkodzić pozostałą część jajnika i prowadzić do zmniejszeniem rezerwy jajnikowej- ograniczenie płodności,
• w przypadku trudności w wyłuszczaniu zmiany (usuwaniu w całości) czasem zachodzi potrzeba skoagulowania pozostałości guza. Brak usunięcia całości zmiany zwiększa ryzyko nawrotu choroby.

Piśmiennictwo:
- Borghese B, Marzouk P, Santulli P, de Ziegler D, Chapron C. [Surgical treatments of presumed benign ovarian tumors]. Journal de gynecologie, obstetrique et biologie de la reproduction. 2013 Dec;42(8):786-93. Traitements chirurgicaux des tumeurs ovariennes presumees benignes.
- Bourdel N, Canis M. [Treatment strategies in presumed benign ovarian tumors]. Journal de gynecologie, obstetrique et biologie de la reproduction. 2013 Dec;42(8):802-15. Strategies therapeutiques des tumeurs ovariennes presumees benignes.